بسم الله الرحمن الرحیم

 
خدا و سادگی ، شیطان و اشرافزادگی !
                              

ملاصدرا می گوید ؛

(بزرگواران! توجه داشته باشید آنچه که ملاصدرا در این گزیده بعنوان حضور خداوند درمیان بندگانش توصیف کرده است،در واقع اثر الهی است نه اینکه معاذالله برای خداوند تعالی جسمیت قائل شده باشد!)                  

…و اما؛                                                                           
سالها قبل یک کارخانه تولیدی بود که ما رفتیم تا بعنوان ناظر پروژه آنجا کار کنیم…در اوایل حضورمان در آن کارخانه فکر می کردیم سرگارگرش رئیس کارخانه است!      
دیر می آمد و زود می رفت،ظاهری فریبنده و آنچنانی داشت؛          
دستمال گردنی می بست،کت و شلوار آنچنانی می پوشید،کفش آنچنانی،جوراب آنچنانی،ساعت آنچنانی…با هرکسی دم خور نمی شد برای خودش غذا از بیرون سفارش می داد و به قول گفتنی با شاه فالوده نمی خورد! و این بنده خدا نزدیک بود که ما را هم ببرد زیر بلیط خودش که یکی از کارگرها گوشی را دستمان داد که آقای مهندس؛  ایشان در این کارخانه "هیچکاره احسن" است! رئیس کارخانه شخص دیگریست که برای خرید به خارج از کشور رفته و تا مدتی دیگر برمی گردد…
…گذشت و پس از مدتی رئیس کارخانه آمد،دیدم عجب آدم مشتی  و با مرامی است؛
یه عبا می انداخت روی دوشش می آمد قاطی کارگرها کار می کرد… با خود ما غذا می خورد…اگر کسی سر زده وارد آن کارخانه می شد او را از سایرین تشخیص نمی داد…بیشتر اوقاتش را داخل کارخانه بود…اول از همه می آمد و آخر از همه هم می رفت…هیچ وقت پشت میزش نبود،می گفت:                   
"از رئیس و رئیس بازی بدم میاد…"                                           
می دیدم که کارخانه اش ضرر می دهد و این موضوع را مرتباً به او گوشزد می کردم اما او می گفت:       
"مهندس بذار ضرر بده،محل درآمد من جای دیگریست اینجا را گذاشتم تا یه مشت کارگر نون بخورن…" 
و هرچه که از خصوصیات اخلاقی آن مرد بزرگوار و نازنین بگویم،کم گفته ام…   

عزیزان و سروران !                                                              
 معاذالله و بلاتشبیه،حکایت شیطان نیز همین مثال است…چند نفر کاسه به لیس او را دوره کرده اند و ارباب ارباب گفته اند،خیال برش داشته و برای خودش طاغوتی ساخته و اشرافزادگی برپاکرده و و و…    

بزرگواران و عالیجنابان!                                                          
             "ایشان هیچکاره احسن است،رئیس این کارخانه شخص دیگریست‼‼"         

عشق و غرور !
                                                                  
شاید شما نیز در طول زندگی خود با افرادی برخورد کرده اید که خطاکارند ولی حتی زمانیکه جرمشان اثبات شده و اشتباهاتشان برای خودشان هم محرز گردیده،بازهم خطای خود را نمی پذیرند و به جای یک عذرخواهی ساده و گفتن؛ "غلط کردم،اشتباه کردم" درپی توجیه خطای خود برمی آیند و بهانه می تراشند و دلیل و منطق بیهوده می آورند!                             
شیطان نیز در زمره همین افراد است!                                      
هم اکنون که همه چیز مشخص و روشن است که او چه خطای فاحش و آشکاری در عدم متابعت امر الهی در سجده بر آدم مرتکب شده،بازهم آن غرور لعنتیش به او اجازه نمی دهد تا به اشتباه خود معترف گردد،و به جای پذیرش خطای خود بازهم درپی دلیل تراشی است!                                               
یکی از این عذر و بهانه ها که او می آورد و دلایل واهی که بدان استناد می کند این است که؛
"این عشق بود که مانع از سجده کردن من شد و نه غرور!"            
من آنچنان حضرت حقتعالی را دوست می داشتم و به او عشق می ورزیدم که حاضر نبودم به جز او بر احدی سجده کنم! 
عزیزان،سروران،بزرگواران و عالیجنابان!
این سخن اگرچه به ظاهر زیباست،ولی نکته ای صددرصد انحرافیست!
همه ما باید بدانیم که عشق زمانی معنی و مفهوم دارد که از ساختار- یاهمان حق و حقیقت - پی روی و متابعت کند… "عشق" آخرین کلام نیست،بلکه این"حق" است که آخرین کلام است…        
سروران! "حق"  از  "عشق" سنگین تر است…"عشق" آن زمان هویت پیدا می کند که از پی"حق" رهسپار گردد و نه از پی هوا و نه از پی غرور…عشق آن زمان که متابعت از حق را ترک گفته و به ناحق اقتدا کند،دیگر عشق نیست…  
عشق همواره یک پله از حق پایین تر است…حق امام است و عشق ماموم…و هرگز نمی توان گفت:چون عاشق بودم از حق متابعت نکردم!                                       
آیا هیچ پدری عاشق فرزندش نیست!؟ پس چرا او را به مسلخ و قربانگاه می برد!      
نمی خواهم روضه ابراهیم و اسماعیل برایتان بخوانم بلکه می خواهم از میان دست نوشته های خودمان مثال بزنم،از همین دست پخت بشر آخرالزمان!         
شما فیلم "قانون" را دیده اید!؟                                               
شما رمان "تارس بولبا" را خوانده اید!؟                                        
چرا باید پدری حاضر شود تا فرزند خطا کارش را قربانی کند!؟ آیا عشق پدر به فرزند عشق نیست!؟     
اگر می خواهید بگوئید که اینها فیلم و قصه است و واقعیت ندارد،اینجانب مثال واقعی آنرا نیز برایتان می آورم؛                                                                                    
اگر در میان اسناد انقلاب اسلامی جستجو کنید می بینید که افراد بسیاری بوده اند که در اوایل انقلاب فرزندانشان را به دلایل سیاسی(و احتمالاً اینکه از نظر قانون وقت مجرم شناخته شده بودند)به دست قانون و حتی چوبه دار سپرده اند…سابقاً شنیده بودم که از جمله این افراد حضرت آقای جنتی و مرحوم آیت الله گیلانی هستند. 
درجائیکه صحبت از قانون معلوم الاحوال بشریست،انسان این موجود نه چندان قابل اعتنا و اعتماد،عشق را زیرپای خود می گذارد،چطور ممکن است کسی که خود را موجود برتر نیز می پندارد به بهانه عشق،از قانون خطاناپذیر الهی سرپیچی کند!؟                                                                                           
پس می توان گفت که در حقیقت ابلیس عاشق خودش بوده؛
                                  "بیچاره عقابی که گرفتار قفس بود!"
آن بیچاره فکر می کرد که عاشق است،اما عشقش به خودش بیش از عشقش به خدا بود!   
عزیزان!                                                                           
      "عشقی که از حق پیروی نکند،خودخواهیست!"                    

شیوه شیطان – شیوه یزدان                                                   
بارها این سوال مطرح شده است که؛                                      
شیطان چه حیله ای به کار بست تا موفق شد زمین را به دست اهل آن نابود گرداند!؟
در پاسخ این سوال باید گفت که؛                                            
انسان ذاتاً درجستجوی سود و منفعت است…غالب افراد درپی کسب سود به هرسوئی روان می شوند.. سود و منفعت را هرکجا که قراربدهی بشر به دنبال آن است،چه در سبزه زار و چه در لجن زار!         
اما شیوه الهی چنین است که همواره سود را در سبزه زار قرار می دهد!      
بنابرین در نوع مدیریت الهی و شیوه اقتصاد رحمانی،نوع بشر وقتی که درپی کسب سود و منفعت می دود سبب آبادانی خانه و کاشانه خود(زمین)نیز می شود!         
شیوه اقتصاد الهی برای کسب درآمد انسان را به فعالیتهای کشاورزی،دامداری، باغداری،حراست و حفاظت از محیط زیست و منابع طبیعی و …تشویق وترغیب می کند.                                
ولی شیطان ملعون برای نابودی زمین و انتقام از بشریت،سود را در لجن زار قرارداد؛              
شیطان سود را در بخش کلان آن در برپا سازی جنگها قرارداد…او به پیروانش آموخت که سود سرشار و منفعت بسیار،یکی از بزرگترین برکات جنگ است؛                             

"ابتدا تسلیحات می فروشید برای خراب کردن،سپس تجهیزات می فروشید برای آباد کردن!"   

و اما در بخش خرد،کسب سود و منفعت را در فعالیتهائی قرارداد که به آلوده شدن آبها،نابودی جنگلها،سوراخ شدن لایه ازن،نابودی مراتع و منابع طبیعی،و …منجر می گردیدند؛                  
فرضاً تولید کاغذ و محصولات چوبی با نابودی جنگلها و درختان مرتبط است…
تولید محصولات شیمیائی و صنعتی و رها سازی پسماندهای سمی آن در آبها با نابودی آبزیان مرتبط است…
استخراج نفت و نشت کم و زیاد لکه های سیاه و سرگردان آن با آلوده شدن آبهای آزاد مرتبط است…
ساخت و ساز جاده ها، اتوبانها و خطوط راه آهن با نابودی مراتع،چراگاه ها و زیستگاه های جانوری مرتبط است…
ساخت و ساز نیروگاه های هسته ای با آلوده شدن جو از بخارات آن مرتبط است…
و الی آخر.                                                                                    
فرضاً وقتیکه در همین موطن خود مشاهده می کنیم قیمت یک متر آپارتمان با درآمد یکساله محصول یک زمین کشاورزی برابری می کند،جای تعجبی هم نیست اگر ببینیم که درختان قطع می شود و به جایش تیرآهن سبز می شود!

اما بدیهیست که انشاالله تعالی در دولت جهانی حضرت مهدی علیه السلام احیا و بازسازی زمین رسم و راه کسب سود و منفعت خواهد بود یعنی همان شیوه الهی…گنجهای بی شماری که پنهان است و برای پیش برد اهداف آسمانی آن عزیز در دل زمین به امانت سپرده شده،منبع مالی قدرتمندیست که سپاه حق را در این راه یاری داده و مساعدت خواهد نمود…پس بهتر است هرآنکس که انتظار دارد در آن دولت آسمانی نیز سهمی از رشد سرمایه و کسب منفعت داشته باشد،هم اینک از شیوه های شیطانی دست شسته و راه و رسم کسب و کار خویش را به شیوه های یزدانی متمایل و نزدیک نماید!  

امید است که به یاری خداوند تعالی و به اذن حضرتش،این دولت عدالت گستر الهی در افقی نزدیک و پیش روی ما باشد،اگرچه بدیهیست برای رسیدن به این پادشاهی جهان گستر الهی می بایست که از گذرگاهی سخت و دشوار عبور کرد؛
                                   فتنه ای بنام "ارتجاع سفیانی!"                                        

مؤخره -                                                                          
 بزرگواران!                                                                        
این سلسله مقالات که بنام "خون و دیتا" به حضور شما عزیزان تقدیم شد،در این نقطه به پایان خود می رسد و پس از آن نیز تکمله ای بنام "در مسیر ظهور" احتمالاً آخرین بخش از وظیفه ما خواهد بود چرا که اصل و اهم مطالبی که می بایست راجع به آن آگاهی داده شده و اطلاع رسانی می گردید،تقریباً بیان شده است…
بدیهیست مطالبی که انشاالله متعاقباً ارائه خواهد شد درواقع درحکم شرح و تفضیل و نقد و بررسی است،چراکه اصل ماجرا روایت شده!  

باید گفت که اگرچه رسالت ما در آگاه سازی به پایان خود نزدیک می شود،اماآگاهی پایانی ندارد و قلم هرگز از حرکت باز نخواهدایستاد…و بازهم برماست که بدانیم در برابر دشمن امروز ما اطلاعات برنده ترین تیغ و مرگبارترین سلاح است.انشاالله

 

(ثبت نظرات)